Προσοχή

Οι πληροφορίες που παρέχονται δεν προορίζονται να υποκαταστήσουν τις επαγγελματικές ιατρικές συμβουλές.Aφορούν πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν με προσωπική πρωτοβουλία ώστε να διευκολύνουν τους ανθρώπους που αναζητούν πληροφορίες για την Περιτοναϊκή Κάθαρση, αλλά και θέματα που συνδέονται με την ΧΝΑ, και χάνονται σε αναζητήσεις του διαδικτύου χωρίς να βρίσκουν τις απαντήσεις που αναζητούν. Για τη διάγνωση και τη θεραπεία οποιασδήποτε πάθησης πρέπει να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας.

Τροφές που μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στους νεφρούς



Dr Marios Prikis

ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΒΛΑΒΕΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΦΡΟΥΣ

Οι τροφές που τρώτε έχουν επιπτώσεις σε μια σειρά από ιστούς μέσα στο σώμα, συμπεριλαμβανομένων και των νεφρών.
Η κατανάλωση μιας διατροφής πλούσιας σε ανθυγιεινές τροφές, μπορεί να αυξήσει την πίεση στα νεφρά και τελικά να καταστρέψει τις δομές στο εσωτερικό τους με την πάροδο του χρόνου.
Τα νεφρά περιέχουν εξειδικευμένα κύτταρα που ονομάζονται σπειράματα και περιβάλλονται από ένα υπόστρωμα μικρών αιμοφόρων αγγείων που ονομάζονται τριχοειδή αγγεία.
Τα σπειράματα λειτουργούν ως μικρά φίλτρα που απομακρύνουν τις τοξίνες από το αίμα στα τριχοειδή αγγεία, με σκοπό την απέκκρισή τους στα ούρα, διατηρώντας τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά μέσα στο αίμα.

Τροφές πλούσιες σε νάτριο

Οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο μπορεί να βλάψουν τα νεφρά. Το νάτριο δρα ως συντηρητικό για πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα και επίσης ως ενισχυτικό γεύσης. Τα νεφρά ισορροπούν το ποσό του νατρίου που αποθηκεύεται στο σώμα. Ωστόσο, εάν δεν μπορούν να εξαλείψουν τις μεγάλες ποσότητες νατρίου, αυτές συσσωρεύονται στο αίμα και προκαλούν υψηλή πίεση του αίματος. Με την πάροδο του χρόνου, η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να βλάψει τα αιμοφόρα αγγεία γύρω από τα σπειράματα στα νεφρά, μειώνοντας τη λειτουργία των νεφρών και οδηγώντας σε νεφρική νόσο. Για να μειώσετε τα επίπεδα του νατρίου στη διατροφή σας, θα πρέπει να αποφύγετε την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων, το fast food και τα παστά κρέατα όπως
το χοιρινό.

Τροφές πλούσιες σε ζάχαρη

Αν καταναλώνετε τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη, μπορεί επίσης να βλάψετε τα νεφρά σας με την πάροδο του χρόνου. Με την κατανάλωση σακχαρούχων τροφών το σώμα διασπά και απορροφά τους υδατάνθρακες, αυξάνοντας το επίπεδο των απλών σακχάρων που είναι η γλυκόζη, στο αίμα. Αν τρώτε τακτικά σακχαρούχα τρόφιμα ή μεγάλες ποσότητες περιστασιακά, η αύξηση του σακχάρου στο αίμα μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης που μπορεί να προκαλέσει πίεση στα νεφρά σας.
Επιπλέον, μια διατροφή πλούσια σε σάκχαρα αυξάνει τον κίνδυνο για διαβήτη, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για διαβητική νεφροπάθεια. Μπορείτε να προστατευτείτε από ασθένειες των νεφρών που σχετίζονται με τη ζάχαρη, αν αποφεύγετε να καταναλώνετε καραμέλες, ψημένα αγαθά και άλλα σακχαρούχα τρόφιμα, καθώς επίσης και παρακολουθώντας την πρόσληψη υδατανθράκων, ούτως ώστε να ελέγχετε το σάκχαρο στο αίμα σας, αν πάσχετε ήδη από διαβήτη.

Τροφές πλούσιες σε οξαλικά

Η κατανάλωση τροφών που είναι πλούσιες σε οξαλικά, μπορεί να παίξει ρόλο στο σχηματισμό λίθων στα νεφρά, μια συνηθισμένη διαταραχή στο συγκεκριμένο όργανο. Οι πέτρες στα νεφρά αναπτύσσονται όταν μέταλλα που υπάρχουν στο αίμα αρχίζουν να κρυσταλλώνουν μέσα στους σωλήνες των νεφρών. Η παρουσία υψηλών επιπέδων οξαλικών μπορεί να προωθήσει το σχηματισμό ορισμένων τύπων λίθων, όπως οι πέτρες οξαλικού ασβεστίου. Εάν υποφέρατε από πέτρες στα νεφρά και στο παρελθόν, δεν πρέπει να καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε οξαλικά όπως τα μωβ σταφύλια, το ραβέντι, οι φράουλες, το σπανάκι, τα παντζάρια, τα πράσα, ο καφές, το τσάι και οι ξηροί καρποί, ώστε να αποφύγετε να σχηματιστούν ξανά.

Ουρολοίμωξη




Ένα σημαντικό πρόβλημα το οποίο βασανίζει πολλές γυναίκες
Διαβάστε προσεκτικά!

Ουρολοίμωξη: Η συχνότερη λοίμωξη των γυναικών
Δρ Μάριος Πρικής
Νεφρολόγος-Μεταμοσχευτική Ιατρική
Πανεπιστήμιο Βερμόντ, ΗΠΑ

Παρότι δείχνουν σαφή προτίμηση στις γυναίκες, ταλαιπωρούν όλες τις ομάδες του πληθυςμού και αν δεν αντιμετωπιστούν, επανέρχονται.
Γνωρίστε τις ουρολοιμώξεις, τα ενοχλητικά συμπτώματα, τους παράγοντες που τις τροφοδοτούν, καθώς και κάποια προληπτικά μέτρα που μπορούν να μας προφυλάξουν από αυτές.

Οι ουρολοιμώξεις είναι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος που προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς. Υπό κανονικές συνθήκες, τα βακτήρια που εισέρχονται από την ουρήθρα στο ουροποιητικό σύστημα απομακρύνονται γρήγορα με την ούρηση, πριν προλάβουν να εγκατασταθούν και να δημιουργήσουν φλεγμονή. Ωστόσο, ορισμένες φορές βρίσκουν μειωμένη τη φυσική άμυνα του οργανισμού και δρουν ανενόχλητα. Πρόκειται για τον δεύτερο συχνότερο τύπο λοιμώξεων, που «προτιμά» κυρίως τις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι περίπου το 20-30% του γυναικείου πληθυσμού θα εμφανίσει ουρολοίμωξη τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Αντίθετα, για τους άνδρες δεν είναι τόσο συχνές, αλλά συνήθως έχουν πιο έντονα συμπτώματα και απαιτούν θεραπεία μεγαλύτερης διάρκειας.

Τα μικρόβια που εισβάλλουν στο ουροποιητικό σύστημα στην πλειονότητα των περιπτώσεων μολύνουν την ουροδόχο κύστη (κυστίτιδα). Ωστόσο, μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση και στην ουρήθρα (ουρηθρίτιδα), κάτι που συμβαίνει κυρίως στους άνδρες, καθώς επίσης και στον προστάτη (προστατίτιδα), λοίμωξη που μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Σπανιότερα, τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη και στα νεφρά (πυελονεφρίτιδα). Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σοβαρή και χρήζει άμεσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης, διότι μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες των νεφρών.

Τι φταίει;
Οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στις ουρολοιμώξεις για ανατομικούς λόγους. Η γυναικεία ουρήθρα έχει μικρότερο μήκος από την ανδρική και απέχει ελάχιστα από τον κόλπο και τον πρωκτό, όπου φυσιολογικά υπάρχουν αποικίες μικροβίων, με αποτέλεσμα να επιμολύνεται ευκολότερα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η συντριπτική πλειονότητα των ουρολοιμώξεων προκαλείται από το βακτήριο Escherichia coli (E. coli), που ζει στο έντερο. Βέβαια, οι ουρολοιμώξεις μπορεί να είναι και αποτέλεσμα οποιασδήποτε απόφραξης στο ουροποιητικό σύστημα, η οποία παρεμποδίζει τη ροή και την πλήρη αποβολή των ούρων, όπως η ύπαρξη λίθων στα νεφρά ή στους ουρητήρες (λιθίαση), τυχόν στενώματα στην ουρήθρα ή η υπερτροφία του προστάτη.

Οι ενοχλήσεις

Τα συνηθέστερα συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης είναι το αίσθημα καύσου και πόνου στην περιοχή της κύστης κατά την ούρηση, η συχνουρία με κύριο χαρακτηριστικό την αποβολή πολύ μικρής ποσότητας ούρων, η επιτακτική ούρηση που μπορεί να φτάσει μέχρι και την ακράτεια, η νυκτουρία, τα θολά και δύσοσμα ούρα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει και παρουσία αίματος. Όταν η αιματουρία παρουσιάζεται ως μοναδικό σύμπτωμα, θα πρέπει να ελέγχεται, διότι ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη για κάποια σοβαρότερη πάθηση. Σε λοιμώξεις του ανωτέρου ουροποιητικού (πυελονεφρίτιδα) μπορεί να εμφανιστεί πόνος στην κοιλιά, αδυναμία, πυρετός, ρίγη ή ναυτία.

Οι ουρολοιμώξεις που υποτροπιάζουν:

Εκτιμάται ότι το 20% των γυναικών υποφέρουν από υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Υποστήριζεται ότι κάθε επιπλέον επεισόδιο αυξάνει τον κίνδυνο να ξανασυμβεί. Στις γυναίκες που αντιμετωπίζουν τουλάχιστον 3 επεισόδια κάθε χρόνο γίνεται πλήρης ουρολογικός έλεγχος, ώστε να βρεθεί το αίτιο που προδιαθέτει στο πρόβλημα και συνήθως συστήνεται η χορήγηση μιας χαμηλής δόσης αντιβιοτικού καθημερινά για διάστημα κάποιων μηνών ή εναλλακτικά μια δόση αντιβιοτικού μετά από κάθε σεξουαλική επαφή. Διαφορετική αγωγή ακολουθούν οι έγκυες γυναίκες, οι οποίες, χωρίς την καθοδήγηση γιατρού, απαγορεύεται να λαμβάνουν φάρμακα, διότι ενδέχεται να βλάψουν την κύηση.

Η ώρα της διάγνωσης

Αρχικά απαιτείται η καλλιέργεια ούρων, ώστε να ταυτοποιηθεί το μικρόβιο, και κατόπιν το αντιβιόγραμμα, για να προσδιοριστούν τα αντιβιοτικά στα οποία είναι ευαίσθητο. Ανάλογα με τα ευρήματα και το ιστορικό του ασθενούς, ο ουρολόγος θα αποφασίσει για το αντιβιοτικό που θα πρέπει να ληφθεί, καθώς και για τη διάρκεια της θεραπείας. Στις περιπτώσεις των ουρολοιμώξεων που υποτροπιάζουν, απαιτείται λεπτομερής ανάλυση του ιστορικού του ασθενούς, ώστε να εντοπιστούν τα αίτια. Το υπερηχογράφημα, η πυελογραφία και η κυστεοσκόπηση είναι οι διαγνωστικές εξετάσεις που μπορούν να αποκαλύψουν τυχόν ανατομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος.

Οι πιο ευάλωτοι

Εκείνοι που ταλαιπωρούνται περισσότερο από τις ουρολοιμώξεις είναι όσοι υιοθετούν κακές συνήθειες, π.χ. αναβάλλουν συστηματικά την ούρηση για αργότερα, ακόμη και όταν η επιθυμία είναι επιτακτική, παραμελούν την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής ή δεν πίνουν πολύ νερό. Ιδιαίτερες προφυλάξεις πρέπει να λαμβάνουν οι έγκυες γυναίκες, καθώς διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν ουρολοίμωξη σε σχέση με τις υπόλοιπες. Ο λόγος είναι ότι το έμβρυο ασκεί πίεση στο ουροποιητικό τους σύστημα και κυρίως στους ουρητήρες, με αποτέλεσμα να προκαλείται απόφραξη και στάση των ούρων. Επιπλέον, μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, δεδομένου ότι τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στα ούρα αποτελούν «τροφή» για τα μικρόβια, εκείνοι οι οποίοι υποφέρουν από παθήσεις που συχνά συνοδεύονται από νευροπάθεια της κύστης (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας), όσοι έχουν «πεσμένο» ανοσοποιητικό, αλλά
και όσοι έχουν μόνιμο καθετήρα.

Με τη βοήθεια της φύσης
Σε διάφορες μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι τα κράνμπερι (ή κράνες) φαίνεται να προστατεύουν από τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος χάρη στις αντιμικροβιακές τους ιδιότητες. Τα συστατικά τους δρουν ως φυσικό αντισηπτικό, αποτρέποντας την προσκόλληση βακτηριδίων στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Μπορούμε να τα βρούμε σε σουπερμάρκετ, καταστήματα με βιολογικά προϊόντα ή φαρμακεία σε διάφορες μορφές (φρέσκοι ή κατεψυγμένοι καρποί, χυμός, κάψουλες). Ιδιαίτερα βοηθητικός είναι και ο χυμός λεμονιού, για τον λόγο ότι περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C. Η ουσία αυτή κάνει τα ούρα πιο όξινα, δημιουργώντας έτσι ένα αφιλόξενο περιβάλλον για τα μικρόβια. Επιπλέον, βοηθούν πάρα πολύ το ξινόγαλο και το πρόβειο γιαούρτι, τα οποία περιέχουν γαλακτοβακίλους, ωφέλιμα βακτήρια που αποτρέπουν την ανάπτυξη παθογόνων μικροβίων στον κόλπο.

7 μέτρα πρόληψης

Ένα μεγάλο ποσοστό επεισοδίων ουρολοίμωξης θα μπορούσε να αποφευχθεί με τη βοήθεια της πρόληψης. Γι’ αυτό, οι ειδικοί συνιστούν να:
1. Πίνουμε άφθονα υγρά και κυρίως νερό, το οποίο βοηθά στην παραγωγή ούρων και επομένως στην απομάκρυνση τυχόν μικροβίων από την κύστη.
2. Επισκεπτόμαστε την τουαλέτα όποτε νιώθουμε την ανάγκη και ειδικά πριν και μετά από κάθε σεξουαλική επαφή, ώστε να απομακρύνονται από τον οργανισμό τα μικρόβια πριν εγκατασταθούν στην ουροδόχο κύστη.
3. Βεβαιωνόμαστε ότι αδειάζει εντελώς η κύστη μας κάθε φορά που ουρούμε.
4. Σκουπιζόμαστε με φορά από εμπρός προς τα πίσω, ώστε να μη μεταφέρονται τα μικρόβια από τον πρωκτό στην ουρήθρα και τον κόλπο.
5. Φροντίζουμε καθημερινά την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, αλλά να αποφεύγουμε τις υπερβολές και τη χρήση κολπικών αντισηπτικών, που διαταράσσουν το pΗ του κόλπου.
6. Προτιμάμε τα βαμβακερά εσώρουχα αντί για τα συνθετικά και να αποφεύγουμε τα στενά παντελόνια, διότι δεν αφήνουν την ευαίσθητη περιοχή να «αναπνέει». Ως γνωστόν, το ζεστό
και υγρό περιβάλλον ευνοεί τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων.
7. Σιγουρευόμαστε ότι η χρήση αντισυλληπτικών (σπιράλ, διάφραγμα, σπερματοκτόνα) δεν μας κάνει πιο ευάλωτες

Μεταμόσχευση-πληροφορίες


Marios C. Prikis, MD

Nephrologist
Assistant Professor, University of Vermont College of Medicine 









Στη νεφρική ανεπάρκεια οι νεφροί δεν μπορούν πλέον να εκτελούν στο βαθμό που χρειάζεται τις βασικές τους λειτουργίες.

Η αποστολή των νεφρών είναι να φιλτράρουν το αίμα, να αφαιρούν από την κυκλοφορία του αίματος τις άχρηστες ουσίες και να παράγουν τα ούρα τα οποία διοχετεύονται διαμέσου των ουρητήρων προς την ουροδόχο κύστη και αποβάλλονται περνώντας από την ουρήθρα.

Οι νεφροί παράγουν επίσης ορμόνες που έχουν σημαντικό ρόλο στον οργανισμό. Η λειτουργία αυτή των νεφρών είναι λιγότερο γνωστή στο ευρύτερο κοινό. Μια από τις ορμόνες που παράγουν οι νεφροί είναι η ερυθροποιητίνη που προάγει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και αιμοσφαιρίνης από το μυελό των οστών.

Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που εξελίσσεται και φτάνει στα τελικά στάδια, επειδή οι νεφροί αδυνατούν πλέον να καθαρίζουν το αίμα, η επιβίωση εξαρτάται από τις θεραπευτικές μεθόδους που επιτρέπουν την κάθαρση του αίματος από τις τοξικές ουσίες που συσσωρεύονται λόγω του μεταβολισμού. Οι μέθοδοι αυτές είναι η αιμοκάθαρση, η περιτοναϊκή κάθαρση και η μεταμόσχευση νεφρού.

Στην αιμοκάθαρση (αποκαλείται επίσης κάποτε "τεχνητός νεφρός") το κυκλοφορικό σύστημα του ασθενούς συνδέεται με τη βοήθεια αρτηριοφλεβικής αναστόμωσης με μηχανή η οποία αναλαμβάνει την κάθαρση του αίματος, από τις τοξικές άχρηστες ουσίες του φυσιολογικού μεταβολισμού που πρέπει να αποβληθούν.
Στην περιτοναϊκή κάθαρση χρησιμοποιείται η περιτοναϊκή κοιλότητα της κοιλιάς για την μεταφορά των αποβλήτων του μεταβολισμού από το αίμα προς ένα ειδικό υγρό. Αυτό αρχικά εισάγεται στην κοιλιά και στη συνέχεια εξάγεται μεταφέροντας μαζί του τις τοξικές ουσίες.  

Η μεταμόσχευση νεφρού καθιστά την αιμοκάθαρση αχρείαστη. Ο υγιής νεφρός του δότη αναλαμβάνει τη λειτουργία κάθαρσης του αίματος.

Οι νεφροί που δωρίζονται για σκοπούς μεταμόσχευσης μπορεί να προέρχονται από δότες που απεβίωσαν ή από ζώντες δότες. Για να αποφασισθεί ότι ένας νεφρός από κάποιον δότη είναι κατάλληλος για ένα συγκεκριμένο ασθενή, χρειάζεται να γίνουν εξειδικευμένα τεστ.

Οι ζώντες δότες υποβάλλονται σε επέμβαση για αφαίρεση του ενός από τους νεφρούς τους. Ο αφαιρεθείς νεφρός μεταμοσχεύεται αμέσως στον ασθενή που βρίσκεται σε τελική νεφρική ανεπάρκεια.

Υπάρχουν πολλοί ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που χρειάζονται μεταμόσχευση νεφρών ενώ ο αριθμός των οργάνων που δωρίζονται για μεταμόσχευση είναι περιορισμένος. Για το λόγο αυτό, ο χρόνος αναμονής για μεταμόσχευση με νεφρό από δότη που μόλις απεβίωσε μπορεί να είναι μεγάλος.

Οι ασθενείς που έχουν συμβατό δότη έτοιμο να τους δωρίσει ένα νεφρό (πολύ συχνά πρόκειται για μέλη της οικογένειας τους) έχουν μειωμένο χρόνο αναμονής και μπορούν να ελπίζουν σε καλύτερη εξέλιξη. Αυτό οφείλεται στο ότι ο βαθμός συμβατότητας μπορεί να είναι μεγαλύτερος και στο ότι έχουν λιγότερες πιθανότητες αποβολής του μεταμοσχευμένου νεφρού.

Κατά τη διαδικασία μεταμόσχευσης νεφρού, αρχικά αφαιρείται ο νεφρός από το δότη και τοποθετείται στον ασθενή στην περιοχή της κάτω κοιλιάς. Οι ανεπαρκείς νεφροί του ασθενούς συνήθως δεν αφαιρούνται.

Ο νεφρός του δότη συνδέεται με την κυκλοφορία του αίματος του ασθενούς διαμέσου μιας αρτηρίας και μιας φλέβας. Ο ουρητήρας του συνδέεται με την ουροδόχο κύστη.

Ο μεταμοσχευμένος νεφρός αρχίζει να λειτουργεί άμεσα. Φιλτράρει το αίμα του ασθενούς επιτρέποντας έτσι την επιβίωση του χωρίς την αιμοκάθαρση. Ωστόσο χρειάζεται λίγος χρόνος μετά τη μεταμόσχευση για να αποκατασταθεί πλήρως η νεφρική λειτουργία.

Για την αποτροπή της απόρριψης του μεταμοσχευμένου νεφρού, ο ασθενής πρέπει να παίρνει φάρμακα ανοσοκατασταλτικά. Η ανάγκη λήψης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων δεν υπάρχει παρά μόνο στις περιπτώσεις που ο ασθενής είναι ταυτόσημος δίδυμος με το δότη (μονοζυγοτικοί δίδυμοι).

Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μειώνουν τις λειτουργικές δυνατότητες του συστήματος άμυνας του οργανισμού (το ανοσοποιητικό σύστημα). Το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει το μεταμοσχευμένο νεφρό ως ένα ξένο σώμα και αντιδρά με στόχο να το αποβάλει.

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων που εμποδίζουν τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος και έτσι αποτρέπουν την απόρριψη των οργάνων που μεταμοσχεύονται. Οι ασθενείς στους οποίους μεταμοσχεύεται νεφρός, λαμβάνουν διάφορες κατηγορίες φαρμάκων για να αποτραπεί η απόρριψη και για να λειτουργεί κανονικά ο νεφρός. Η διάρκεια χορήγησης των φαρμάκων αυτών είναι για όσο χρονικό διάστημα ο μεταμοσχεύθής νεφρός λειτουργεί.

Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα επειδή αλλοιώνουν τη δράση του συστήματος άμυνας του οργανισμού καθιστούν τους μεταμοσχευθέντες ασθενείς ευάλωτους σε διάφορες μολύνσεις. Επίσης αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Εγχειρίδιο Περιτοναικής Κάθαρσης/Οδηγίες



Το εγχειρίδιο της περιτοναικής κάθαρσης έχει σχεδιαστεί με σκοπό να βοηθά τον ασθενή στην επίλυση προβλημάτων και δυσκολιών που πιθανώς να παρουσιαστούν κατά την διενέργεια της θεραπείας της Περιτοναικής κάθαρσης.

Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως παραπεμπτικός οδηγός στις οδηγίες που έχετε πάρει απο την νοσηλεύτρια και τον γιατρό που επιβλέπει την Περιτοναική κάθαρση.

Έχετε εκπαιδευτεί στην κλινική του νοσοκομείου που σας παρακολουθεί για το πως να κάνετε την θεραπεία σας αλλά και για το πόσο σημαντική είναι η απολύμανση των χεριών και η καθαριότητα στον χώρο της θεραπείας σας.

Αν παρόλα αυτά συνεχίζετε να έχετε οποιαδήποτε απορία ή αμφιβολία για την θεραπεία σας,πρέπει να επικοινωνήσετε με το δικό σας Νεφρολογικό τμήμα για περαιτέρω οδηγίες ή και εκτίμηση της κατάστασης.

Παρακάτω παραθέτω κάποια προβλήματα που πιθανόν να αντιμετωπίσετε καθώς και επεξηγήσεις για το πως θα τα αντιμετωπίσετε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Θα σας βοηθούσε να τυπώσετε αυτές τις συμβουλές και να τις κολλήσετε σε εμφανές σημείο στον χώρο θεραπείας σας.

Σε καμία περίπτωση μην πανικοβάλλεστε αλλά θα πρέπει να ενεργήσετε άμεσα και υπεύθυνα γιατί όταν εντάσεστε στην Περιτοναϊκή Κάθαρση σημαίνει οτι υπεύθυνα έχετε αναλάβει την θεραπεία σας.

Έχετε πάντα προληπτικά τα απαραίτητα φάρμακα άμεσης ανάγκης ειδικά αν ζείτε πολύ μακριά απο κάποιο νοσοκομείο κατόπιν συνεννόησης με τον γιατρό σας.

Έχετε πάντα έτοιμο ένα μικρό σακίδιο με τα απαραίτητα σε περίπτωση που θα χρειαστεί να πάτε στο νοσοκομείο (πχ πιτζάμες,παντόφλες,πετσέτα, είδη προσωπικής τουαλέτας,απολυμαντικά μανταλάκια)


1)Προβλήματα που σχετίζονται με τον καθετήρα :

(Εννοείται ότι πάντα κρατάτε καθαρό και απολυμένετε το σημείο εξόδου του καθετήρα παρόλα αυτά κάποιες φορές προκύπτουν και προβλήματα, επίσης μην ξεχνάτε δεν κολυμπούσε σε πισίνες ούτε ξαπλώσουμε σε μπανιέρες όπου αφθονούν τα μικρόβια ωστόσο μπορούμε να κολυμπούσε σε καθαρές θάλασσες)


Διαρροή Περιτοναικού υγρού- ελέγξτε για πιθανή/ό:

Ροή καθαρού υγρού απο το σημείο εξόδου του Περιτοναικού καθετήρα

Ροή υγρού απο την χειρουργική τομή

Οίδημα στον υποδόριο ιστό (πρήξιμο κάτω απο το δέρμα της περιοχής)

Οίδημα (πρήξιμο) στα γεννητικά όργανα




Παρεμβάσεις: Διακοπή της μεθόδου και άμεση επικοινωνία με την Μονάδα  Περιτοναικής κάθαρσης ή το Νεφρολογικό τμήμα.

2)Δυσλειτουργία του καθετήρα-Παρατήρηση για:

Παρατεταμένη,περιορισμένη ή μηδενική παροχέτευση του Περιτοναικού υγρού.

Αιτία-παρεμβάσεις-Χειρισμοί:

1)Απόφραξη του καθετήρα απο θρόμβους αίματος ή Ινικής,Προσθήκη 2000 iu Νατριούχου ηπαρίνης μέσα στο διάλυμα του σάκου (2 λίτρων) Περιτοναικής κάθαρσης,εκτός αν υπάρχει αντένδειξη στην χρήση ηπαρίνης.Επανάληψη και στις επόμενες αλλαγές μέχρι τα υγρά να ρέουν όπως πριν και να είναι διαυγή.

2)Έντονος πόνος στην κοιλιακή χώρα

3)πυρετός

4)θολά υγρά στον σάκο της περιτοναϊκής

βάλτε ένα έγγραφο
Κάτω απο την σακκούλα και αν δεν μπορείτε να το διαβάσετε φύγετε αμέσως για το νοσοκομείο, αν είστε μακριά απο κάποιο νοσοκομείο κάνετε αλλαγή υγρών δύο φορές και αν έχετε εκπαιδευτεί και ήδη εφοδιαστεί με ειδικές ειδικές δόσεις έκτακτης ανάγκης αντιβίωση τότε στην δεύτερη σακούλα που θα πάρετε εγχύστε την αντιβίωση για να προλάβετε την εξέλιξη της περιτονίτιδας. Τις σακούλες με τα θολά υγρά τις αριθμήζετε με ενα μαρκαδόρο με την ένδειξη 1η και 2η και πάρτε τες μαζί σας διότι χρειάζονται για την διάγνωση του μικρο βίου)



5)ερεθισμός στο σημείο εξόδου του καθετήρα







Αγγειακή Προσπέλαση





Δημιουργία αγγειακής προσπέλασης για αιμοκάθαρση
Τι σημαίνει η πρόσβαση σε αιμοκάθαρση;

Η αιμοκάθαρση, είναι η πιο συνηθισμένη θεραπεία της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου. Η αιμοκάθαρση πραγματοποιείται με τον τεχνητό νεφρό, που είναι μία μηχανή που έχει σχεδιαστεί για να αφαιρεί τα άχρηστα μεταβολικά προϊόντα από το αίμα σας.

Ο όρος πρόσβαση σε αιμοκάθαρση αφορά την δημιουργία ενός εύκολου και γρήγορου τρόπου εισόδου στην κυκλοφορία του αίματος. Για να είναι αυτό εφικτό πρέπει να βρίσκεται εντελώς κάτω από το δέρμα σας και να είναι εύκολη στη χρήση. Η πρόσβαση συνήθως δημιουργείται στο χέρι σας, ή σπανιότερα στο πόδι, και επιτρέπει στο αίμα να αφαιρείται και να επιστρέφει γρήγορα, αποτελεσματικά και με ασφάλεια ξανά στο σώμα σας. Έτσι κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, οι γιατροί χρησιμοποιούν την πρόσβαση για να αφαιρέσουν ένα μέρος του κυκλοφορούντος αίματός σας και να το στείλουν μέσα στο τεχνητό νεφρό ώστε να καθαριστεί από τους άχρηστους μεταβολίτες. Το καθαρισμένο αίμα στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα σας, και πάλι μέσω της πρόσβασης σε αιμοκάθαρση.

Η δημιουργία της πρόσβασης γίνεται με μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Υπάρχουν δύο τύποι αγγειακής πρόσβασης και τοποθετούνται τελείως κάτω από το δέρμα:

   Η φίστουλα (fistula), την οποία ο αγγειοχειρουργός σας δημιουργεί συνδέοντας μια αρτηρία με μια φλέβα (εικόνα 1).
   Το μόσχευμα, το οποίο είναι ένας συνθετικός σωλήνας, που αποτελείται από πλαστικό ή άλλο υλικό, και ο αγγειοχειρουργό σας το τοποθετεί κάτω από το δέρμα για να συνδέσει μια αρτηρία με μια φλέβα 

Και στα δύο (φίστουλα και μόσχευμα), η σύνδεση μεταξύ αρτηρίας και φλέβας οδηγεί σε αύξηση της ροής του αίματος μέσα από τη φλέβα. Σε απάντηση, η φλέβα σας διατείνεται και ενισχύει τα τοιχώματά της. Αυτό επιτρέπει ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα αίματος να περάσει μέσα από τη φλέβα και επιτρέπει την πραγματοποίηση μιας αποτελεσματικής αιμοκάθαρσης. Τις προσεχείς εβδομάδες μετά την επέμβαση, η φίστουλα αρχίζει να ωριμάζει. Η φλέβα μοιάζει με ένα κορδόνι κάτω από το δέρμα σας λόγω της αύξησης του μεγέθους της. Η όλη διαδικασία της ωρίμανσης, η οποία είναι ένα ευεργετικό χαρακτηριστικό γνώρισμα, επιτρέπει την αύξηση της ροής του αίματος στη φίστουλα και διαρκεί συνήθως 3 έως 6 μήνες. Ορισμένες φίστουλες μπορεί να χρειαστεί έως και ένα έτος ή περισσότερο για να αναπτυχθούν πλήρως, αλλά αυτό είναι ασυνήθιστο. Μόλις ωριμάσει, μία φίστουλα θα πρέπει να είναι μεγάλη και αρκετά ισχυρή ώστε οι νοσηλεύτριες να μπορούν να εισάγουν τις μεγάλες βελόνες αιμοκάθαρσης εύκολα. Εάν αποτύχει να ωριμάσει σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, μπορεί να χρειάζεστε νέα φίστουλα.

Ένα μόσχευμα που τοποθετείται μεταξύ μιας αρτηρίας και φλέβας μπορεί συνήθως να χρησιμοποιηθεί για αιμοκάθαρση εντός 2-6 εβδομάδες (τελευταία υπάρχουν νεότερα μοσχεύματα άμεσης παρακέντησης). Συνήθως η φίστουλα προτιμάται από το μόσχευμα, επειδή η φίστουλα κατασκευάζεται από τους δικούς σας ιστούς, που είναι πιο ανθεκτικοί στη μόλυνση από τα μοσχεύματα. Ωστόσο, εάν η φλέβα σας είναι αποφραγμένη ή πολύ μικρή για να χρησιμοποιηθεί, το μόσχευμα αποτελεί μια καλή εναλλακτική λύση.
Πώς γίνεται η επιλογή της θέσης για τη δημιουργία της πρόσβασης;

Πριν από την επιλογή της θέσης δημιουργίας της πρόσβασης, ο αγγειοχειρουργός σας θα σας ρωτήσει εάν έχετε ιστορικό ή συμπτώματα αρτηριακής πάθησης στα χέρια ή στα πόδια σας. Η πιο συνήθης πάθηση είναι η αθηροσκλήρωση, που μειώνει τη ροή του αίματος προς τα χέρια ή τα πόδια σας. Ο αγγειοχειρουργό σας δεν θα πραγματοποιήσει μια πρόσβαση σε αιμοκάθαρση σε μια περιοχή του σώματος με μειωμένη κυκλοφορία, γιατί η ροή του αίματος θα είναι ανεπαρκής.

Ο αγγειοχειρουργός σας μπορεί να ζητήσει κάποιες εξετάσεις ελέγχου της αιματικής ροής στα χέρια και στα πόδια σας, όπως duplex υπερηχογράφημα (triplex), ή φλεβογραφία για να καθορίσει αν οι φλέβες σας είναι αρκετά μεγάλες για να χρησιμοποιηθούν για φίστουλα.

Ο αγγειοχειρουργός σας θα σας δώσει τις απαραίτητες οδηγίες που θα πρέπει να ακολουθήσετε πριν από τη χειρουργική επέμβαση, όπως η νηστεία. Συνήθως, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να μην φάτε ή πιείτε τίποτα 8 ώρες πριν από την επέμβαση. Επίσης ο γιατρός σας θα συζητήσει μαζί σας την πιθανή μείωση ή προσωρινή διακοπή φαρμάκων που μπορεί να αυξήσουν το κίνδυνο για αιμορραγία ή άλλες επιπλοκές.
Είστε κατάλληλος για δημιουργία πρόσβασης σε αιμοκάθαρση;

Εάν πάσχετε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου και χρειάζεστε μακροχρόνια αιμοκάθαρση, τότε απαιτείται η δημιουργία πρόσβασης σε αιμοκάθαρση. Μπορεί να μην είστε καλός υποψήφιος για φίστουλα, αν οι φλέβες σας είναι πολύ μικρές ή έχουν ουλές και στενώσεις από τη συχνή τοποθέτηση ενδοφλέβιων καθετήρων ή από τις συχνές αιμοληψίες. Στην περίπτωση αυτή, μπορεί να είστε κατάλληλοι για δημιουργία πρόσβασης με μόσχευμα. Μπορεί, επίσης, να μην είστε καλός υποψήφιος για φίστουλα εάν οι αρτηρίες σας είναι σημαντικά στενεμένες, ακόμη και αν μπορούσαν να διορθωθούν, αν αυτό κριθεί απαραίτητο. Ο αγγειοχειρουργός σας πιθανόν να είναι διστακτικός στο να χρησιμοποιήσει μόσχευμα, αν έχετε μια λοίμωξη σε εξέλιξη γιατί το μόσχευμα θα μπορούσε να μολυνθεί. Αν συμβεί αυτό, το μολυσμένο μόσχευμα ενδέχεται να χρειαστεί να αφαιρεθεί, ώστε να καθαρίσει η λοίμωξη.
Ποια είναι η διαδικασία κατά την δημιουργία της πρόσβασης σε αιμοκάθαρση;

Συνήθως την επέμβαση πρόσβασης την κάνετε ως εξωτερικός ασθενής. Τις περισσότερες φορές, δίνεται πρώτα μία ήπια καταστολή και στη συνέχεια ο αγγειοχειρουργός σας θα σας μουδιάσει (τοπική αναισθησία) την περιοχή όπου θα δημιουργήσει τη φίστουλα ή θα τοποθετήσει το μόσχευμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο αναισθησιολόγος σας μπορεί να σας δώσει συμπληρωματική καταστολή ή να σας κοιμίσει.

Ανάλογα με την ποιότητα της αρτηρίας και της φλέβας σας, ο αγγειοχειρουργός σας θα προσπαθήσει να δημιουργήσει τη φίστουλα μέσα από μία τομή μόνο στο αντιβράχιο (συνήθως στον καρπό) του χεριού σας που δεν χρησιμοποιείτε συχνά. Για παράδειγμα, αν είστε αριστερόχειρες, ο γιατρός σας θα δημιουργήσει τη πρόσβαση στο δεξί χέρι σας, αν είναι δυνατόν. Κατά την επέμβαση, ο γιατρός σας θα προσπαθήσει να συνδέσει μια μεγάλη φλέβα κάτω από το δέρμα (επιφανειακή) με μια γειτονική αρτηρία. Ο γιατρός ανοίγει επιμήκως την φλέβα και την αρτηρία σας και τις ενώνει μεταξύ τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και το αίμα να ρέει στις αρτηρίες του χεριού σας περιφερικότερα της φίστουλας, αλλά και μία ικανή ποσότητα αίματος να περνά από την αρτηρία στη φλέβα και με αυτή να επιστρέφει στην καρδιά σας. Η αύξηση αυτή του αίματος εντός των φλεβών προκαλεί την ωρίμανσή τους, δημιουργώντας χώρο να τοποθετηθούν οι μεγάλες βελόνες της αιμοκάθαρσης και συγχρόνως προσφέροντας καλή παροχή αίματος στο τεχνητό νεφρό.

Εάν δεν είναι εφικτή η δημιουργία φίστουλας, επειδή η φλέβα είναι πολύ μικρή ή αποκλεισμένη, ο γιατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει ένα μόσχευμα που συνήθως είναι συνθετικό (πλαστικό). Σπανιότερα, ο γιατρός σας μπορεί να επιλέξει να χρησιμοποιήσει ένα κομμάτι φλέβας από το πόδι σας ή ένα τμήμα της ομφαλικής φλέβας ή βοείου αρτηρίας ως εναλλακτική λύση μοσχεύματος. Ο γιατρός σας αναστομώνει το ένα άκρο του μοσχεύματος σε μία από τις φλέβες σας και το άλλο άκρο σε μια αρτηρία. Ο γιατρός σας μπορεί να τοποθετήσει το μόσχευμα σε ευθεία ή να σχηματίζει ένα βρόχο κάτω από το δέρμα είτε στο αντιβράχιό σας είτε στο βραχίονά σας, ή λιγότερο συχνά στο πόδι σας.
Τι πρέπει να προσέχω μετά τη δημιουργία της πρόσβασης σε αιμοκάθαρση;

Μετά την επέμβαση, θα πρέπει να κρατάτε το σημείο δημιουργίας της φίστουλας πάνω από το επίπεδο της καρδιά σας για τη μείωση του οιδήματος και του πόνου. Ο αγγειοχειρουργός σας μπορεί να σας συνταγογραφήσει ένα παυσίπονο για την ανακούφιση από τον πόνο, εάν είναι απαραίτητο.

Οι παρακάτω υποδείξεις θα σας βοηθήσουν να κρατήσετε τη νέα σας πρόσβαση σε σωστή λειτουργία κατά τις πρώτες εβδομάδες μετά την επέμβαση μέχρι να ωριμάσει:

   Κρατήστε την τομή στεγνή μέχρι την αφαίρεση των ραμμάτων και στη συνέχεια κατά το πλύσιμο να μη την τρίβετε μέχρι να επουλωθεί πλήρως.
   Αποφεύγετε να σηκώνετε περισσότερα από 5 κιλά ή άλλες δραστηριότητες που μπορεί να συμπιέσουν τη φίστουλα, όπως το σκάψιμο.
   Αναφέρετε τυχόν πόνο, οίδημα (πρήξιμο) ή αιμορραγία αμέσως στο γιατρό σας, ειδικά αν αυτά τα συμπτώματα γίνονται όλο και χειρότερα. Ήπιος πόνος ή οίδημα είναι κοινό και δεν είναι ανησυχητικό, εάν μειώνεται. Επίσης θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας αν έχετε αιμορραγία, η εκροή υγρών από την τομή, ή πυρετό πάνω από 38οC.

Μπορεί αρχικά να αισθανθείτε κάποια ψυχρότητα ή μούδιασμα στο χέρι με τη φίστουλα. Οι αισθήσεις αυτές συνήθως υποχωρούν μέσα σε λίγες εβδομάδες, καθώς το κυκλοφορικό σας προσαρμόζεται με τη λειτουργία της φίστουλας. Ωστόσο, εάν αυτές οι αισθήσεις είναι έντονες ή δεν εξαφανίζονται, ενημερώστε το γιατρό σας το συντομότερο δυνατό, επειδή η φίστουλα είναι δυνατόν να παροχετεύει με τη φλέβα πάρα πολύ αίμα που κανονικά θα πήγαινε στο χέρι σας, μια κατάσταση που ονομάζεται «φαινόμενο υποκλοπής».

Μόλις ο πόνος της επέμβασης υποχωρήσει, θα πρέπει να κάνετε κάποιες ασκήσεις που θα βοηθήσουν τη φίστουλα να αναπτυχθεί και να ενισχυθεί (δηλ. να ωριμάσει) και συνεπώς να κάνετε αιμοκάθαρση ταχύτερα και ευκολότερα. Η πιο συνήθης γυμναστική είναι να πιέζεται με την παλάμη του χειρουργημένου χεριού ένα μαλακό αντικείμενο (π.χ. anti-stress μπαλάκι).

Το μόσχευμα συνήθως ωριμάζει πιο γρήγορα από ό, τι η φίστουλα, εξαρτάται βέβαια από το μέγεθος της φλέβας στην οποία αναστομώθηκε. Μερικές φορές μπορεί να παρακεντηθεί σε 2 – 3 εβδομάδες, αλλά πολλοί γιατροί συνιστούν την αναμονή περίπου 4 έως 6 εβδομάδες πριν από τη χρήση του (τελευταίας γενιάς μοσχεύματα για επείγουσες καταστάσεις είναι άμεσης χρήσης). Το μόσχευμα μειονεκτεί σε σύγκριση με τη φίστουλα γιατί έχει περισσότερες πιθανότητες να μολυνθεί. Επίσης, η μέση διάρκεια ζωής ενός μοσχεύματος είναι συνήθως 1 έως 2 έτη, ενώ της φίστουλας 3 έως 7 χρόνια. Ωστόσο η σωστή φροντίδα του μοσχεύματος μπορεί να το βοηθήσει να διαρκέσει για πολλά χρόνια.

Μερικές φορές η φίστουλα ή το μόσχευμα μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή ακόμη και μήνες έως ότου είναι έτοιμα για χρήση σε αιμοκάθαρση. Έως ότου γίνει αυτό, ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε ένα καθετήρα για αιμοκάθαρση.
Ποιες είναι οι επιπλοκές της πρόσβασης σε αιμοκάθαρση;

Εκτός από το «φαινόμενο υποκλοπής», που αναφέρθηκε παραπάνω, άλλες επιπλοκές της δημιουργίας πρόσβασης σε αιμοκάθαρση είναι η θρόμβωση, η στένωση, ο σχηματισμός ανευρύσματος, η λοίμωξη και η αιμορραγία.
Τι μπορείτε να κάνετε για να προστατέψετε την πρόσβασή σας;

Η προστασία της πρόσβασης σε αιμοκάθαρση είναι ζωτικής σημασίας για σας γιατί είναι αυτή που σας συνδέει με τη ζωή. Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να προστατεύσετε τη φίστουλα ή το μόσχευμά σας:

   Ελέγξτε πολλές φορές κάθε μέρα την πρόσβασή σας για να βεβαιωθείτε ότι είναι σε λειτουργία. Θα πρέπει να είστε σε θέση να αισθάνεστε μια δόνηση της φίστουλας, που ονομάζεται «ροίζος». Ο γιατρός σας ή το προσωπικό του κέντρου αιμοκάθαρσης θα σας δείξει πώς να το κάνετε.
   Παρακολουθήστε την πρόσβαση για τυχόν αιμορραγία μετά την αιμοκάθαρση. Αν η πρόσβαση φαίνεται να αιμορραγεί περισσότερο από το συνηθισμένο από τις τρύπες των βελόνων, θα πρέπει να ενημερώσετε το προσωπικό του κέντρου αιμοκάθαρσης.
   Μην μεταφέρετε βαριά αντικείμενα με το χέρι που έχει την πρόσβαση
   Μην κοιμάστε σε αυτό το χέρι
   Μην φοράτε ρούχα ή κοσμήματα που πιέζουν το χέρι αυτό
   Μην αφήνετε κανέναν να κάνει αιμοληψία ή να μετρήσει τη πίεσή σας από το χέρι αυτό
   Μην αφήνετε να σας κάνουν ενδοφλέβιες ενέσεις στη φίστουλα ή το μόσχευμα
   Διατηρείτε το σημείο της φίστουλας ή του μοσχεύματος καθαρό
   Μετά την αιμοκάθαρση, παρακολουθήστε την πρόσβαση για σημεία λοίμωξης, όπως οίδημα ή ερυθρότητα
   Μην χρησιμοποιείτε κρέμες και λοσιόν πάνω από το σημείο της φίστουλας ή του μοσχεύματος.

Μεταμόσχευση και χωρίς συμβατότητα





Η μακροχρόνια αναμονή για την εύρεση συμβατού νεφρού είναι βασανιστική και για πολλές χιλιάδες ασθενών αποδεικνύεται ατελέσφορη. Σήμερα, όμως, προβάλλει ακτίνα ελπίδας για χιλιάδες νεφροπαθείς, χάρη σε μία καινοτόμο τεχνική που πολλοί ειδικοί χαρακτηρίζουν επαναστατική. Πρόσφατη μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The New England Journal of Medicine, δείχνει ότι οι ιατροί κατάφεραν να μεταβάλουν το ανοσοποιητικό σύστημα νεφροπαθών που είχαν ανάγκη νεφρικού μοσχεύματος, κατά τρόπο ώστε να μπορούν να δεχθούν μοσχεύματα από ασύμβατους δότες. Οπως διαπιστώθηκε, οκτώ χρόνια μετά τη μεταμόσχευση, περισσότεροι από αυτούς τους αρρώστους που υποβλήθηκαν στην τεχνική παρέμεναν εν ζωή, συγκριτικά με αυτούς που είχαν παραμείνει στη λίστα αναμονής ή είχαν δεχθεί μόσχευμα από πτωματικό δότη.

Η μέθοδος ονομάζεται «απευαισθητοποίηση» και μπορεί να σώσει χιλιάδες ζωές, επισημαίνει ο δρ Τζέφρι Μπερνς, νεφρολόγος της Ιατρικής Σχολής Πέρλμαν του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια και πρόεδρος της Αμερικανικής Νεφρολογικής Εταιρείας. Την ίδια στιγμή, η νέα μέθοδος θα συντμήσει τον χρόνο αναμονής μοσχεύματος για χιλιάδες ασθενείς, ενώ για κάποιους θα καταστήσει τη μεταμόσχευση μία εφικτή δυνατότητα. Oι ερευνητές πιστεύουν ότι το 50% αυτών που περιμένουν μεταμόσχευση νεφρού, διαθέτει αντισώματα τα οποία θα επιτεθούν εναντίον του μοσχεύματος. Στο 20% των περιπτώσεων, μάλιστα, η μεταμόσχευση καθίσταται πρακτικά αδύνατη. Επιπροσθέτως, όπως επισημαίνει ο δρ Nτόρι Σεγκέβ, συντάκτης της τελευταίας μελέτης και χειρούργος μεταμοσχεύσεων στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, πολλοί πάσχοντες από νεφρική ανεπάρκεια εγκαταλείπουν κάθε προσπάθεια όταν μαθαίνουν ότι ο οργανισμός τους απλά θα απορρίψει το μόσχευμα.

Κατά τη διαδικασία της απευαισθητοποίησης, αρχικά το αίμα του ασθενούς διυλίζεται ώστε να απομακρυνθούν τα αντισώματα. Στον ασθενή εγχέεται ένα μείγμα άλλων αντισωμάτων που επιτρέπουν στον οργανισμό να παραμείνει προστατευμένος μέχρι το ανοσοποιητικό σύστημα να φτιάξει τα νέα αντισώματα. Για κάποιον άγνωστο επί του παρόντος λόγο, τα νέα αντισώματα έχουν μικρότερες πιθανότητες να επιτεθούν εναντίον του μοσχεύματος. Αν, όμως, οι γιατροί ανησυχούν και για τα νέα ανοσοκύτταρα, μπορούν να χορηγήσουν στον άρρωστο φάρμακα που καταστρέφουν τα λευκά αιμοσφαίρια που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αντισώματα.

Η διαδικασία της απευαισθητοποίησης είναι δαπανηρή και κοστίζει 27.200 ευρώ, ενώ επιβάλλει τη χορήγηση φαρμάκων που δεν έχουν λάβει έγκριση για τη συγκεκριμένη χρήση. Μία μεταμόσχευση νεφρού κοστίζει 91.500 ευρώ, ενώ το κόστος της αιμοκάθαρσης ανέρχεται περίπου στις 63 χιλιάδες ευρώ κατ’ έτος.

Η απευαισθητοποίηση είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τις μεταμοσχεύσεις ήπατος ή πνευμόνων λένε οι ερευνητές. Το ήπαρ, βέβαια, είναι λιγότερο ευαίσθητο στα αντισώματα ώστε δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη απευαισθητοποίησης.

Στην πρόσφατη μελέτη, 1.025 ασθενείς σε 22 ιατρικά κέντρα που είχαν λάβει μόσχευμα από ασύμβατο δότη, αφού είχαν υποβληθεί σε απευαισθητοποίηση, συγκρίθηκαν με ίσο αριθμό αρρώστων που περίμεναν στις λίστες αναμονής για μόσχευμα ή που είχαν βρει μόσχευμα από πτωματικό συμβατό δότη. Επειτα από οκτώ χρόνια το 76,5% όσων έλαβαν ασύμβατο μόσχευμα, παρέμενε εν ζωή συγκριτικά με το 62,9% που παρέμενε σε λίστα αναμονής ή είχε λάβει μόσχευμα από συμβατό δότη και με το 43,9% εκείνων που παρέμεινε στις λίστες αναμονής χωρίς να υποβληθεί σε μεταμόσχευση.

Τέλος, η διαδικασία είναι χρονοβόρα και σε κάποιους ασθενείς διαρκεί δύο εβδομάδες. Πραγματοποιείται πριν από τη μεταμόσχευση και έτσι οι ασθενείς πρέπει να έχουν έναν έτοιμο δότη μοσχεύματος.

Νεφρική ανεπάρκεια η κρυφή αναπηρία!



Στο παρακάτω κείμενο ένας ασθενής μοιράζεται την εμπειρία της  νεφρικής ανεπάρκειας και το πως την βιώνει.



Κλείνοντας έναν χρόνο από τη μέρα που μπήκα οριστικά και αμετάκλητα στο τελικό στάδιο της νεφρικής ανεπάρκειας και ξεκίνησα να ζω με αυτό που λέμε τεχνικό νεφρό (δηλαδή με αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση), αυτό που μου έχει κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι το πόσο δύσκολο είναι για έναν νεφροπαθή να εξηγήσει στους οικείους του, στον περίγυρο του, ακόμα και στον γιατρό του το πόσο άρρωστος και ανήμπορος νιώθει. Και εξηγούμαι: οι οικείοι, οι άνθρωποι του περιβάλλοντος και ο γιατρός ακόμα, μπορεί να βλέπουν απέναντι τους έναν αρτιμελή άνθρωπο με πολύ καλή εμφάνιση. Τίποτα πάνω του δεν είναι απαραίτητο να προδίδει αρρώστια, ανημπόρια, ανικανότητα, ή αναπηρία. Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος που απέξω φαίνεται υγιής, αν τον τοποθετήσουμε σε μια κλίμακα από το ένα ως το δέκα, όπου το ένα είναι κάποιος που είναι του θανατά και το δέκα αυτός που σφύζει από υγεία, ο μέσος νεφροπαθής κινείται, ζει και παλεύει στην κλίμακα τέσσερα με έξι μάξιμουμ. Που πάει να πει ότι είναι καθημερινά (καθημερινά!) άρρωστος. Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται σχεδόν καθημερινά αντιμέτωπος με την αδυναμία του να εξηγήσει στους άλλους την κατάσταση του (χωρίς να χρειάζεται να γκρινιάζει και να μεμψιμοιρεί εννοείται).

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Κάθε υγιής κι αρτιμελής άνθρωπος μόλις έρθει σε επαφή με έναν ανάπηρο, κάποιον ας πούμε που του λείπει το ένα πόδι, βιώνει άμεσα την αναπηρία του - θα έλεγε κανείς τόσο άμεσα, που νιώθει ο ίδιος την απώλεια του μέλους του άλλου με πόνο. Με λίγα λόγια, συμπάσχει άμεσα, αυτόματα, στιγμιαία. Παρόλα αυτά, ο άνθρωπος αυτός που είναι αναγκασμένος να ζει με ένα πόδι, μπορεί ταυτόχρονα να είναι ένας ταύρος που σφύζει από ζωή και υγεία! Με πολύ προσπάθεια, με υπομονή και επιμονή και σιδερένια θέληση, καθώς και ένα προσθετικό πόδι, μπορεί να ζήσει όχι μόνο μια ποιοτική από κάθε άποψη ζωή, αλλά να γίνει ακόμη και ολυμπιονίκης! Υπερβάλω; Καθόλου!

Ας πάρουμε τώρα τον νεφροπαθή. Όπως είπαμε παραπάνω, είναι ένας αρτιμελής και κατά τα φαινόμενα σχεδόν απόλυτα υγιής άνθρωπος. Τίποτα πάνω του δεν μαρτυρά απαραίτητα αρρώστια ή ανημπόρια και φυσικά τίποτα δεν τον κατατάσσει εμφανώς στην κατηγορία των ανθρώπων με αναπηρία. Κι όμως. Αυτός ο άνθρωπος ζει καθημερινά με την μικρή ή μεγάλη αίσθηση μιας διαρκούς ανημπόριας. Βιώνει, είτε το θέλει είτε όχι την καθημερινότητα ενός άρρωστου ανθρώπου, ενώ η κατάσταση αυτή συμπληρώνεται με σχεδόν καθημερινές μικρής ή μεγάλης έντασης "ενοχλήσεις" που είναι ικανές κάποιες φορές (όχι σπάνια) να τον φέρουν στα όρια της απελπισίας. Οι πιο συχνές: ανυπόφορη φαγούρα λόγω ανόδου του φωσφόρου στο αίμα, ή λόγω ξηροδερμίας. Διαρκής αίσθηση ψύχους που πολύ συχνά γίνεται ρίγος. Έντονοι μυικοί πόνοι και κράμπες σε όλο το σώμα. Κατακράτηση υγρών που συνοδεύεται συνήθως από ανεξέλεγκτη άνοδο της αρτηριακής πίεσης, ή αντίθετα, αφυδάτωση με ραγδαία πτώση της αρτηριακής πίεσης που συνοδεύεται με κράμπες, ζαλάδες, ή και λιποθυμίες. Συχνή, έντονη και ανησυχητική πτώση της διανοητικής λειτουργίας.

Αυτή είναι η καθημερινότητα ενός ανθρώπου που ζει με τεχνητό νεφρό (και δεν αναφέρομαι καθόλου στην ψυχολογία του ως απόρροια της φυσικής του κατάστασης!) δύσκολη, μερικές φορές απελπιστική και όμως τόσο φευγαλέα για τους άλλους!

Και γράφοντας αυτά μου έρχεται στο μυαλό η μνημειώδης απάντηση του γιατρού μου όταν του περιέγραφα τον τρόμο που νιώθω τις στιγμές σπάνιες μεν, υπαρκτές δε που βιώνω την αίσθηση της νοητικής δυσλειτουργίας:

"Ε, καλά μην περιμένεις πλέον να λειτουργείς και στο εκατό τοις εκατό". Τι θετική και αισιόδοξη απάντηση ε;

Οι «αόρατες» αναπηρίες: Μπορεί να μη φαίνονται όμως υπάρχουν, εσύ ξέρεις ποιες είναι;-

Έχουμε συνηθίσει όταν μιλάμε για αναπηρία, το μυαλό μας να πηγαίνει σε αμαξίδια, βακτηρίες, δυσμορφίες, ελλειπτικά άκρα και ότι άλλο είναι πιο έντονο και προφανές. Η αναπηρία όμως δεν είναι πάντα μια κατάσταση ορατή, ειδικά αν δε γνωρίζεις προσωπικά το άτομο που την έχει.

Κάποια άτομα με οπτική ή ακουστική αναπηρία μπορεί να χρησιμοποιούν φακούς επαφής ή ένα πολύ διακριτικό ακουστικό βαρηκοΐας. Άνθρωποι με χρόνιους πόνους, ειδικά στη μέση, μπορεί να μη χρησιμοποιούν κάποιο βοήθημα κάθε μέρα ή ίσως και ποτέ. Μπορεί να πάσχει κάποιος από το σύνδρομο επαναλαμβανόμενης καταπόνησης και όμως να κινείται συνέχεια ή να αθλείται κανονικά. Άλλωστε οι γιατροί αυτό του συμβουλεύουν, ώστε να είναι σε μόνιμη λειτουργία το σώμα του.
not_al10
Άτομα με χρόνιες ασθένειες όπως: Nεφρική ανεπάρκεια,αρθρίτιδα, άσθμα, καρκίνος, διαβήτης, Έιτζ, δεν έχουν εμφανή σημάδια που να «προδίδουν» την κατάσταση τους. Οι αόρατες αναπηρίες(ονομάζονται και κρυφές αναπηρίες), μπορούν να εμποδίσουν την προσπάθεια του ατόμου να πάει στο σχολείο, στη δουλειά, να κοινωνικοποιηθεί. Η δυσκολία αναγνώρισης της αναπηρίας, από το κοινωνικό περιβάλλον, ειδικά όταν δεν έχουν αποδείξεις ή στοιχεία, οδηγεί τους περισσότερους να είναι δύσπιστοι απέναντι στο άτομο.

Φανταστείτε λοιπόν ένα παιδί με γνωστικές διαταραχές: του είναι δύσκολο να οργανωθεί και να ολοκληρώσει μια σχολική εργασία, εάν όμως ο δάσκαλος του δε το γνωρίζει εκ των προτέρων, τότε μπορεί να γίνει πιο απαιτητικός γιατί θα νομίζει ότι τεμπελιάζει. Άρα καλό είναι οι γονείς, να μη κρύβουν την αναπηρία ενός παιδιού, γιατί έτσι μόνο μεγαλύτερα προβλήματα μπορούν να του προκαλέσουν(χλευασμό από τους συμμαθητές, έντονο αίσθημα ντροπής και στρες).
Άλλο παράδειγμα είναι η Ινομυαλγία, ένα αόρατο σύνδρομο που προκαλεί έντονους μυοσκελετικούς πόνους σε εκατομμύρια ανθρώπους. Αντιμετωπίζονται συχνά με δυσπιστία και σκεπτικισμό, ή θεωρούνται ακόμα και τεμπέληδες από το περιβάλλον τους, γεγονός που προσθέτει επιπλέον ψυχολογικό και σωματικό πόνο.

Άλλες κρυφές αναπηρίες είναι: ο λύκος, συγγενής καρδιοπάθειες, η νόσος του Lyme, το σύνδρομο Sjogren, η ψωρίαση. Ο αριθμός των ασθενών είναι μεγάλος και πιστεύω ότι αρκετοί θα σοκαριζόσασταν αν μαθαίνατε ξαφνικά πόσα άτομα στο οικογενειακό, φιλικό και εργασιακό σας περιβάλλον, πάσχουν από κάποια ασθένεια. Για αυτό και τονίζουμε συνέχεια ότι καλό θα ήταν να μη κρίνουμε μόνο από την εμφάνιση κάποιον, πόσο μάλλον από τα « όσα πιάνει το μάτι μας». Η αλήθεια που κρύβει ο καθένας, μπορεί να είναι ένα κοινό μυστικό για τους άλλους.

Βογιατζής Ηλίας
Email: iliasvogiatzis@gmail.com // ΠΗΓΗ:www.newsitamea.gr

ΚΕ.ΠΑ - Διαδικασία πιστοποίησης αναπηρίας



Διεύθυνση Αναπηρίας & Ιατρικής της Εργασίας
ΚΕ.Π.Α.

Έργο των Υγειονομικών Επιτροπών (του ΚΕ.Π.Α.) είναι:
      α) Ο καθορισμός του ποσοστού αναπηρίας για σύνταξη αναπηρίας.

      β) Ο χαρακτηρισμός ατόμων ως ΑΜεΑ.

        γ) Ο καθορισμός ποσοστού αναπηρίας για όλες τις κοινωνικές και οικονομικές παροχές ή διευκολύνσεις, για τις οποίες απαιτείται γνωμάτευση αναπηρίας και τις οποίες δικαιούνται από την πολιτεία τα άτομα με αναπηρία


H διαδικασία
    1. Ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να υποβάλει απαραίτητα Αίτηση Αξιολόγησης, με όλα τα δικαιολογητικά, όπως αυτά αναφέρονται στις σχετικές οδηγίες, σε μία από τις 54 Γραμματείες ΚΕ.Π.Α της επιλογής του.
    2. Εφόσον τα δικαιολογητικά του κριθούν από τον διοικητικό και ιατρικό προέλεγχο ως πλήρη, γίνεται η κατάθεση της Αίτησης και παραλαμβάνει Αποδεικτικό κατάθεσης. Σε διαφορετική περίπτωση δεν παραλαμβάνεται η Αίτηση από την Γραμματεία ΚΕ.Π.Α. και επιστρέφονται όλα τα δικαιολογητικά.
      ΠΡΟΣΟΧΗ:H αναγραφή στην αίτηση κινητού τηλεφώνου είναι πλέον υποχρεωτική διότι η γνωστοποίηση της ημερομηνίας εξέτασης από την Υγειονομική Επιτροπή θα γίνεται πλέον με μήνυμα (sms).
    3. Η ενημέρωση για τα ελλείποντα δικαιολογητικά (ιατρικά) γίνεται με δύο τρόπους: α) Εφόσον ο ενδιαφερόμενος είναι παρών ο Ιατρός προελέγχου του δίνει έντυπο ελλειπόντων δικαιολογητικών στο οποίο αναγράφονται τα δικαιολογητικά τα οποία υποχρεούται να προσκομίσει και β)Αν δεν είναι παρών η Γραμματεία ΚΕ.Π.Α. τηλεφωνικά ή με πρόσκληση τον ειδοποιεί προκειμένου να προσκομίσει τα ελλείποντα δικαιολογητικά. Και στις δύο περιπτώσεις ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσκομίσει τα ελλείποντα δικαιολογητικά και κατά την ημέρα εξέτασής του από την Υγειονομική Επιτροπή.
    4. Ενημερώνεται από την Κεντρική Γραμματεία ΚΕ.Π.Α., μέσω Ταχυδρομείου (πρόσκληση) για την ημερομηνία και ώρα προσέλευσής του στην Υγειονομική Επιτροπή.
    5. Μετά από λίγες ημέρες παραλαμβάνει από την Γραμματεία ΚΕ.Π.Α, όπου υπέβαλε αρχικά την αίτησή του, τη Γνωμάτευση Πιστοποίησης Αναπηρίας.
    6. Κατά της γνωμάτευσης της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής (ΑΥΕ) δίνεται στον ενδιαφερόμενο το δικαίωμα προσφυγής στη Δευτεροβάθμια Υγειονομική Επιτροπή (ΒΥΕ) εντός 10 ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης της Γνωμάτευσης Πιστοποίησης Αναπηρίας καταθέτοντας παράβολο 46.14 ευρώ.



      Χρησιμοποιεί την ανωτέρω Απόφαση του ΚΕ.Π.Α για κάθε νόμιμη χρήση και μπορεί παραλαμβάνει αντίγραφα για όλο τον χρόνο που ισχύει.